Misy "antyczne" to szeroki termin obejmujący umownie misy, których wiek jest szacowany na minimum 50 lat.

Datowanie to nastręcza wiele trudności, nawet nielicznym w tej dziedzinie ekspertom. W praktyce misy "antyczne" są misami, które zostały wykute przed laty z zastosowaniem bardziej prymitywnych metod.

Nomadyczni mistrzowie tej trudnej sztuki osiągali w swych prowizorycznych kuźniach niższe temperatury, co skutkuje szeregiem znaków szczególnych mogących być indykatorami wieku.

Równie istotnymi przy datowaniu są sama forma misy, jej stopień zużycia (naturalnego spolerowania), głębokość zdobień i charakter ich spłycenia, naniesione mantry, nazwiska właścicieli, inwokacje, etc. W absolutnie wyjątkowych sytuacjach sama misa ma naniesioną datę jej powstania.

Stare misy aktualnie licznie występują na rynku, jednakże to co stanowi o ich wartości to nie forma, choćby najbardziej wyrafinowana, ale dźwięk.

Misy antyczne o nieskazitelnym dźwięku stanowią dzisiaj już wielką rzadkość, co przekłada się bezpośrednio na ich cenę. Nieskazitelny dźwięk antycznych pozostaje niedościgniony i nie może być imitowany przez misy współczesne - o ich jedwabistym, terapeutycznym brzmieniu decyduje czas.

Selekcjonując misy na miejscu w Nepalu gwarantujemy naszym klientom, iż do ich domów i gabinetów trafiają instrumenty o możliwie najwyższej dostępnej jakości.

Częstotliwość tonu podstawowego w Hz jest tylko wartością orientacyjną i może się minimalnie różnić w zależności od użytej pałki, sprzętu i oprogramowania do jego oceny.

Cyfry przy tonie oznaczają oktawę, z którego dany ton pochodzi. Tradycyjnie misy są z trzech oktaw, tj. wielkiej (2), małej (3) i razkreślnej (4), czyli reasumując następujące cyfry przy tonie oznaczają:

• 2 - oktawę wielką,
• 3 - oktawę małą,
• 4 - oktawę razkreślną (środkową na pianinie i najczęściej używaną).

UWAGA! Zdjęcie przedstawia typ misy, a nie dany egzemplarz. Jest to wyrób rękodzielniczy i dany egzemplarz może się minimalnie różnić od powyższej specyfikacji i/lub zdjęcia.